źródło zdjęcia: sxc.hu

Według relacji najstarszych mieszkańców wsi pierwsze wzmianki o zamiarze utworzenia cmentarza w Sycowicach pochodzą z początku lat siedemdziesiątych, a jako jego lokalizację wskazują oni teren położony przy drodze Sycowice – Nietkowice, po prawej stronie tuż za Kanałem Południowym.

Niektórzy twierdzą, że był tam postawiony nawet jakiś krzyż, ale inni tego z kolei nie potwierdzają. W każdym bądź razie w dokumentach Urzędu Gminy w Czerwieńsku co dokładnie sprawdzałem, nie ma o tych planach żadnego śladu. Niestety nie było wówczas nikogo kto tą ideę poprowadziłby, aż do końca.

Sprawa utworzenia cmentarza w Sycowicach powróciła na początku lipca 2008 roku kiedy to mieszkańcy wsi złożyli 132 podpisy na liście intencyjnej będącej bezpośrednią przyczyną podjęcia przez Burmistrza Czerwieńska starań zmierzających do jego utworzenia, tak nam się przynajmniej wtedy wydawało.

Czy 132 podpisy to dużo czy mało? Aby odpowiedzieć na to pytanie należy odnieść się co nieco do statystyki. W Sycowicach zameldowanych jest 272 mieszkańców z czego prawa wyborcze posiada 219 osób. Według mojego rozeznania co najmniej 50 zameldowanych osób zamieszkuje od kilku, a nawet kilkunastu lat na terenie Grecji, Hiszpanii, Niemiec, a także w różnych regionach Polski.

Wobec powyższego złożenie 132 podpisów jak na Sycowice uważam za ilość rekordową. Burmistrz Czerwieńska natomiast w sierpniowym wydaniu miesięcznika „U nas” uważa jednak, iż mieszkańcy wcale nie nalegają na utworzenie cmentarza ponieważ „groby bliskich mają na innych cmentarzach”. Bardzo przepraszam, ale jeśli nie ma cmentarza w Sycowicach, to gdzie mieli grzebać swoich bliskich…??

Jako lokalizację wybrano bardzo dobrze położony w pobliżu wsi teren byłego cmentarza ewangelickiego o powierzchni około 1,2 ha, z bezpośrednią bliskością drogi gruntowej, linii wodociągowej i linii energetycznej, a co za tym idzie z możliwością łatwego doprowadzenia do cmentarza wody i oświetlenia.

Teren położony na pewnym wywyższeniu, z głębokimi pokładami suchego piasku, malowniczą starą klonową aleją, pojedynczymi modrzewiami i cisami. Oczywiście dzikie zarośla bzów, akacji i innych niepotrzebnych drzew i krzewów kwalifikowałyby się do usunięcia. Miejsce bardzo urokliwe, ciche i skłaniające do zadumy. Wielu mieszkańców planowało już ekshumację swoich bliskich z innych cmentarzy i przeniesienie ich tu „do siebie”.

Nawet nikt nie przypuszczał, że ta tak oczywista i szlachetna inicjatywa może spotkać się z jakimkolwiek sprzeciwem. Otóż w dwa lata od sporządzenia listy intencyjnej w którym to czasie ze strony Urzędu Gminy otrzymywaliśmy stałe zapewnienia, że „prace trwają”, w dniu 01.07 2010 roku otrzymaliśmy pismo informujące nas, że „prace projektowe związane z budową cmentarza zostają wstrzymane”. Jako powód podano: „w związku z płynącymi do tut. Urzędu sygnałami w sprawie lokalizacji cmentarza w Sycowicach”.

Po bliższym przyjrzeniu się zaistniałemu problemowi SAI, /Sycowicka Agencja Informacyjna/ ustaliła, że jego źródłem jest pewna niechętna cmentarzowi osoba która zmotywowała dwóch właścicieli nieruchomości położonych najbliżej cmentarza do złożenia protestu przeciwko jego budowie.

Było to stosunkowo łatwe ponieważ wykorzystano obowiązujące w tej mierze przepisy w których zawarte jest, że „odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych…., powinna wynosić co najmniej 150 metrów, a dystans ten może być zmniejszony do 50 metrów pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 metrów od cmentarza posiada sieć wodociągową… itd.”. Takie jest prawo, ale teren posiada sieć wodociągową i gdyby ci dwaj właściciele wyrazili zgodę, to nie byłoby żadnych problemów i to też jest PRAWO!

Jeden z właścicieli przedmiotowej nieruchomości, stały mieszkaniec Sycowic kiedy tylko zorientował się w skali stwarzanego przez siebie problemu natychmiast odstąpił od protestu, drugi natomiast nie zameldowany w Sycowicach właściciel nieruchomości przebywający we wsi kilkanaście dni w roku, z uporem trwa na pozycji „przysługujących mu praw”.
Powyższa sytuacja jest również na rękę Urzędowi Gminy a szczególnie Burmistrzowi który przez dwa lata nic lub niewiele w tej sprawie zrobił, a w sytuacji kiedy należałoby przejść do konkretów zasłania się „protestami mieszkańców” i mamy „problem z głowy”.

Burmistrz stanowisko swoje wyraził w ostatnim sierpniowym wywiadzie w miesięczniku „U nas” gdzie w nawiązaniu do zaistniałej sytuacji, bez wskazywania jakiejkolwiek sytuacji alternatywnej, w sytuacji „oprotestowania inwestycji” zapowiedział, że „cmentarza nie będzie” i Gmina nic tu nie poradzi…!

Jest również znamienne, że bez żadnej żenady poinformował także iż, „utworzenie cmentarza wymaga zgody właścicieli sąsiadujących na tym terenie działek”. Na zdrowy rozum od tego należało zacząć, a nie od „trwających dwa lata prac projektowych” które psu na budę się zdały! Jeśli taki sposób rozumowania i sprawowania władzy jest normalny to znaczy , że ja chodzę do góry nogami… Ręce opadają…

Cezary Woch

Podpisy mieszkańców

źródło zdjęcia: Jolanta Matuszkiewicz

28 sierpnia br. w Nietkowie odbędą się Dożynki Gminne. Tradycyjnie już, podczas Święta Plonów rozegrany zostanie Turniej Gmin Partnerskich. W roku bieżącym do turnieju zgłosiło się 10 drużyn, w tym 8 polsko – niemieckich, które zmierzą się w rozmaitych, zabawnych konkurencjach sportowych. Rozstrzygnięte zostaną konkursy na najpiękniejszą gminną posesję oraz wieńce dożynkowe. Koła Gospodyń Wiejskich oraz Rady Sołeckie zaprezentują stoiska promocyjne swoich miejscowości, a na scenie zobaczymy zespoły wokalne i taneczne działające w strukturach MGOK. Nie zabraknie pysznego jedzenia, parku rozrywki oraz wielu innych atrakcji. Gwiazdą wieczoru będzie zespół “Dwie Korony”, grający największe przeboje niezapomnianego Krzysztofa Klenczona.

Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej Polska (województwo Lubuskie) – Brandenburgia 2007-2013, Fundusz Małych Projektów i Projektów Sieciowych Euroregionu “Sprewa – Nysa – Bóbr” oraz budżetu państwa.

Serdecznie zapraszamy!!!

Z poważaniem
Jolanta Matuszkiewicz
Dyrektor MGOK Czerwieńsk

źródło zdjęcia: Heinz und Ingrid Pfeiffer

W ostatnim dniu lipca nasi Przyjaciele z Berlina zupełnie niespodziewanie złożyli wizytę w Sycowicach. Przypadkowo spotkaliśmy się w centrum wsi i tylko dlatego mogliśmy spędzić ze sobą chociaż krótką chwilę.
Serdecznie zapraszamy do Sycowic w dowolnym czasie, ale na przyszłość bardzo proszę naszych Przyjaciół o powiadamianie nas o zamiarze przyjazdu, abyśmy mogli „zorganizować” tłumacza i poświęcić im więcej czasu. Poniżej zamieszczamy zdjęcia nadesłana przez von Heinza Pfeiffera. Jeszcze raz serdecznie zapraszamy do Sycowic.

Cezary Woch

[Przeglądaj za pomocą PicLens]

źródło zdjęcia: Elżbieta Wereszczyńska

W dniach 19-24 lipca w pielgrzymce zorganizowanej przez Proboszcza Ks. Edwarda Romanów z Parafii Radnica uczestniczyliśmy w XIV Święcie Młodzieży.

Tu na Górze św. Anny doświadczaliśmy Bożej miłości w wielopoziomowej komunikacji modlitewnej z Panem Bogiem poprzez codzienną Eucharystię, specjalne nabożeństwa, konferencje i spotkania z ciekawymi ludźmi, a także koncerty. Szczególna atmosfera tych spotkań to zasługa braci franciszkanów i zaproszonych gości w budowaniu wspólnoty i dobrych relacji między uczestnikami i Panem Bogiem. Tu otwierały się serca na Jego miłość.

Na nowo odkrywaliśmy wartość modlitwy, daru człowieka wierzącego, która jest największym jego dobrem. Upewnialiśmy się, że Bóg jest miłością, przyjacielem, któremu powierzamy swoje życie, bo On wie, co dla człowieka jest najlepsze.

Kształtowaliśmy i pogłębialiśmy swe życie duchowe. Zrozumieliśmy, co oznacza żyć w pokoju, to być nawróconym na drogę prawdy, a pokój wychodzi z pokornego pracowania nad sobą. W człowieku jest pokój, gdy robi to, co się Bogu podoba.

Życzę wszystkim uczestnikom Święta Młodzieży, by podobało się im, że się zmuszają do podobania się Bogu.
Dziękujemy Proboszczowi Ks. Edwardowi za wspaniale zorganizowaną pielgrzymkę.Dziękujemy sponsorom: Burmistrzowi Czerwieńska P. Piotrowi Iwanusowi i Prezesowi Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Czerwieńsku P. Stanisławowi Antczakowi. Dzięki Wam przeżywaliśmy wakacyjne rekolekcje i umacnialiśmy naszą wiarę.

Elżbieta Wereszczyńska

[Przeglądaj za pomocą PicLens]

źródło zdjęcia: Cezary Woch

Przemówienie Heinza Pfeiffera na spotkaniu w Berlinie w dniu 5 czerwca 2010 roku.

Kochani Goście, kochani Mieszkańcy Sycowic , kochani Rodacy!

Znowu minął rok i chciałbym Was powitać bardzo serdecznie na naszym spotkaniu. Dzisiejsze spotkanie jest szczególne, ponieważ gościmy po raz pierwszy specjalne osoby, gości z naszej miejscowości ojczystej Leitersdorf/Sycowice, których witamy serdecznie. Nie znamy się jeszcze nawzajem zbyt dobrze, jednakże coś nas łączy, a mianowicie miejsce, w którym Wy żyjecie – my się tam urodziliśmy.

Żałujemy bardzo, że do tego spotkania dochodzi dopiero po 65 latach, ale nigdy nie jest za późno. Chcemy wykorzystać najbliższy czas, aby nawiązać uczciwe i ludzkie stosunki.

Kochani Goście, kochani Sycowiczanie,

Uczestników naszych spotkań jest coraz mniej , lecz nikt nie popada w zapomnienie. Z tego względu chcielibyśmy uczcić pamięć o nich minutą ciszy. Jak wszystkim wiadomo, 10. Kwietnia 2010 w Smoleńsku, w wyniku wypadku samolotowego zginął polski prezydent Lech Kaczyński wraz z małżonką i wieloma osobistościami polskiego rządu. Chcielibyśmy wspomnieć także te ofiary. Byliśmy bardzo zadowoleni z tego, jak przyjęliście nas 6. czerwca 2009r. w Sycowicach i chcieliśmy podziękować Wam za Waszą serdeczność zapraszając Was tutaj.

Cieszymy się bardzo, że aż 19 osób skorzystało z naszego zaproszenia i mamy nadzieję, że sprawiliśmy dobre wrażenie naszą chęcią nawiązania dobrych, przyjacielskich stosunków.

Niedługo nie będzie już Niemców urodzonych w Sycowicach, ja sam jestem jednym z młodszych, którzy przyszli na świat w tej miejscowości. Jestem z rocznika 1938, a więc mam już 72 lata.

Chcielibyśmy wykorzystać okazję, aby przekazać Wam, co my Sycowiczanie myślimy o ojczyźnie i życzymy sobie od naszej ojczyzny. Nie chcemy robić z Wami żadnej polityki. Jeśli znajdziemy w Sycowicach przyjaciół, będzie to dla nas nadzwyczaj dobra sprawa. Wy wyciągnęliście do nas dłoń, zapraszając nas na święto wsi 6. czerwca 2009r. Dłoń tę przyjmujemy dziękczynnie i ściskamy serdecznie. Chcielibyśmy, aby ludzie, którzy żyją dziś w Sycowicach, mogli żyć radośnie i szczęśliwie. Rzeczą, o którą chcielibyśmy Was prosić, jest pozwolenie na wspomnienia, ponieważ każdy z nas wspomina czasem swoje dzieciństwo, np. gdzie i z kim się bawił, wspomnienie o rodzeństwie, babci, dziadku, o zwierzętach, które się miało, o pierwszym dniu szkoły, o szkole, o kościele, konfirmacji, sąsiadach, gdzie jakie sklepy były – sklep spożywczy, piekarz, rzeźnik, karczma. To wszystko są myśli i wspomnienia, które są dziś ważne i które wiążą się z ojczyzną i miejscem urodzenia, lecz są tylko wspomnieniami.

Historia osiedliła nas gdzie indziej i w przeciągu wielu lat kształtowaliśmy nasze życie w lepszy lub gorszy sposób i od dawna jesteśmy zadowolonymi niemieckimi obywatelami. Chcieliśmy chętnie pogłębić nasze wspomnienia podczas wizyty w Sycowicach, podczas której mieliśmy ochotę zajrzeć do naszych ówczesnych domów mieszkalnych i miejsc, w których się urodziliśmy. Niektórzy mieli taką sposobność, ja byłem mile witanym gościem. Rodzina Winskiel przygotowała dla nas przyjęcie rodzinne , a my zamknęliśmy całą tę rodzinę głęboko w sercu. Niektórym zabroniono jednak dostępu do domów rodzinnych. Oczywiście zaakceptowaliśmy to, jednakże nie zrozumieliśmy dlaczego.

Naszym życzeniem jest pogłębianie wspomnień, a najlepiej można to czynić w miejscu, w którym coś się przeżyło. Bylibyśmy wdzięczni, gdybyście mogli nas wesprzeć podczas kolejnej wizyty w Sycowicach – Sycowice są i pozostaną naszą ojczyzną. Domów można mieć w życiu kilka, ale każdy z nas ma tylko jedno miejsce urodzenia. Dla nas tym miejscem są Sycowice.

Kochani Goście!
Mam nadzieję, że dzięki Waszej wizycie i naszym spotkaniu przyczyniliśmy się choć trochę do uczciwych i przyjacielskich stosunków oraz że się nam to udało. Chcielibyśmy stwierdzić , że Wasza wizyta opłaciła się nam. 13. Maja 2010r. polski premier Donald Tusk otrzymał w Akwizgranie Nagrodę Karola Wielkiego za swoje zasługi dla Europy. Jeśli politykom udaje się coś wielkiego, to musi udać się również w naszym małym gronie.

Gdy dziś się rozstaniemy, a Wy udacie się w drogę powrotną i obydwie strony dojdą do wniosku, że dzisiejszy dzień skończył się naprawdę szczęśliwie i radośnie, to osiągniemy coś naprawdę wielkiego.
My, Sycowiczanie mówimy Wam serdeczne dziękuję i cieszymy się na następne spotkanie. Życzymy Wam szerokiej drogi – pozdrowienia dla Sycowic.

Dziękuję wszystkim
Heinz Pfeiffer

Tłumaczenie: Aneta Sopoćko

Wersja niemiecka

[Przeglądaj za pomocą PicLens]

źródło zdjęcia: Cezary Woch

W prawie siedemsetnej historii Sycowic były okresy burzliwego rozwoju, ale również czasy kompletnego upadku związanego z wojnami, przemarszami nieprzyjacielskich wojsk, czy wreszcie pożarami. Czasy w których żyjemy, przyszło mi zaliczyć do tych ostatnich…

W okresie powojennym Sycowice były prężną rolniczą wsią która będąc dwukrotnie mniejsza od Nietkowic, według relacji najstarszych mieszkańców obu wsi, dostarczała do punktów skupu dwukrotnie więcej takich produktów jak: mleko, żywiec czy zboże.

Z chwilą kiedy rolnictwo upadło, zaczął się dla Sycowic zły okres. Z braku zajęcia i życiowych perspektyw zaczęli odchodzić wartościowi dla wsi ludzie, pogłębiając ich degradację kulturową i cywilizacyjną.

Sycowice stały się z czasem ubogim i niechcianym dzieckiem, które władze Gminy Czerwieńsk przekazały do „częściowej adopcji” Gminie Sulechów i to w bardzo newralgicznych dziedzinach: szkolnictwa ponad podstawowego, opieki lekarskiej /szpital i pogotowie ratunkowe/, Straży Pożarnej i Policji.

Przez kilka kolejnych dziesięcioleci władze Gminy stopniowo spychały Sycowice na margines, lokalizując znakomitą większość inwestycji na lewym brzegu Odry, co ewidentnie pogłębiało ich niekorzystny status cywilizacyjny.

W ten sposób powstała Gmina A /część lewobrzeżna/ i Gmina B /część prawobrzeżna/. Ludzie zobojętnieli /sytuacja ta trwa to do dnia dzisiejszego!!/ uznali, że i tak się nie da nic zrobić i pogodzili się z losem. Prawdziwym nieszczęściem dla Sycowic było też to, że nie znalazł się nikt kto by w ich imieniu domagał się czegokolwiek dla swojej wsi.

Ten „niekonfliktowy” stan był bardzo wygodny dla kolejnych burmistrzów, Rad Miejskich itd. Z chwilą kiedy pojawiły się głosy domagające się chociażby w części „zrównoważonego rozwoju” dla Sycowic, ich wyraziciele stali się niewygodni i wcale się temu nie dziwię.

W tym kontekście postrzegam odpowiedź Pana Burmistrza udzieloną w związku z opublikowaniem artykułu „Pomiędzy młotem a kowadłem”, który wszystkiemu się dziwi i zapytuje „co dalej”? Aby nie było tak, że kto dmuchnie w większą bubuzelę ten ma rację, ustosunkuję się do tej wypowiedzi.

Zanim jednak do niej przejdę chciałbym zaznaczyć, że przez wiele lat praktycznie dzień po dniu, brałem udział w skomplikowanych procesach decyzyjnych i praktycznie bezbłędnie potrafię ocenić, czy decyzje podejmowane przez decydentów różnego szczebla mają szansę powodzenia, czy też z różnych powodów ich zamiary są jedynie markowane.

Jeśli zgłaszany jest problem i decydent potwierdza zamiar jego rozwiązania, to powinien przedstawić siły i środki którymi dysponuje, oraz określić czas realizacji swojego zamiaru. Jeśli brakuje któregokolwiek z tych elementów, to z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością można przyjąć, że zamiar jest co najwyżej markowany i nastąpi jedynie gra na czas i na zmęczenie „przeciwnika”, któremu może akurat się odechce… .

Charakterystyczną cechą wypowiedzi Pana Burmistrza jest całkowite pominięcie źródła finansowania i terminu realizacji inwestycji , natomiast pełno jest zapewnień, że pomimo, iż tego nie widać: pracujemy, projektujemy, uzgadniamy, działamy itd.

Warto zastanowić się także, czy lepszym środkiem komunikacji jest zebranie wiejskie czy gazeta lub Internet. Wszyscy wiemy, że anonimowość, wolność i swoboda wypowiedzi w Internecie jest nagminnie nadużywana.

Skoro jednak dyskutanci podpisują się imieniem i nazwiskiem pod swoimi wypowiedziami, to nie można tego nazwać anonimową przepychanką słowną. Ponadto Internet ma tą przewagę nad gazetą, że jest szybszy i stwarza autentyczne pole do dyskusji oraz posiada nieograniczoną ilość odbiorców którzy mogą ocenić kto tu ma rację. Uważam że jest to przyszłość w komunikowaniu się z władzą.

Zebranie wiejskie odbywa się jedynie w czterech ścianach i poruszane tam problemy są udziałem tylko niewielkiej ilości zgromadzonych tam osób, które nie mają wielkiego wpływu na ocenę postępowania władz różnego szczebla. Skoro jednak Pan Burmistrz nie chce dyskutować w Internecie, to wybrałem nasz miesięcznik po to, aby nie tylko uczestnicy zebrania wiejskiego, ale wszyscy mieszkańcy Gminy mogli ocenić kto tu ma rację. Zacznijmy po kolei.

Intencją wykonania przyłącza energetycznego do starej poniemieckiej stodoły było umożliwienie młodzieży, a również osobom dorosłym zorganizowanie w okresie letnim jakiegoś festynu czy festynów, wiejskiej zabawy lub zabaw, czy też chociażby sobotnich potańcówek. Wobec braku jakiejkolwiek nadziei na wybudowanie świetlicy z prawdziwego zdarzenia /brak projektu, brak pozwolenia na budowę, brak terminu wykonania obiektu, brak środków finansowych/, przymykamy oczy na panujące tam spartańskie warunki. Chodziło nam o to, aby w „stodole” było po prostu „gniazdko z prądem” za zużycie którego płacilibyśmy z własnych środków. Czyżbyśmy oczekiwali zbyt wiele…?

Burmistrz napisał w odpowiedzi na artykuł, że: „w każdej chwili, jeżeli będzie inicjatywa mieszkańców w zakresie organizacji festynu, Rejon Energetyczny wykona szafkę energetyczną, do której można się przyłączyć i p. Sołtys o tym wie”. Pozornie ok.! Wszyscy zrozumieli, że stan zaawansowania przyłącza energetycznego obiecanego przez Burmistrza jest taki, że można to zrobić bez problemu, ale niestety jest to kompletna nieprawda.

Faktyczne wygląda to tak, że Sołtys tak jak każdy inny obywatel musi zgłosić się do Rejonu Energetycznego i złożyć wniosek o wykonanie przyłącza. Następnie musi wystąpić do Gminy o wydanie zgody na wykorzystanie działki gminnej na zorganizowanie festynu. Z tym dokumentem musi pojechać ponownie do Świebodzina na podpisanie warunków wykonania tego przyłącza. Następnie musi wpłacić /założyć/ ponad 140 zł z własnej kieszeni i podpisać umowę na założenie licznika. Przy jednorazowym pokonywaniu 60 km w obie strony i trzykrotnym przejechaniu tej trasy, należy przejechać łącznie 180 km dla załatwienia tej sprawy i to wszystko po to, aby „prąd” mieć na jeden festyn… ! Ponieważ planujemy zorganizowanie takiej imprezy, już to zrobiłem. Tylko gdzie tu jest obiecana inicjatywa i rola Burmistrza?

Kanalizacji, a raczej opóźnieniom w jej budowie nie chcę tu więcej poświęcać miejsca. Stan jest taki, że nie wliczając w to zapowiadanych wcześniejszych terminów realizacji, jest już rok poślizgu , brak pozwolenia na budowę i mgliste perspektywy ruszenia z inwestycją. Czy będzie dotrzymany najpóźniejszy z możliwych terminów czyli rok 2013? Zobaczymy… .

Podobnie rzecz ma się z drogą Sycowice – Nietkowice której stan jest beznadziejny! Burmistrz napisał, że droga jest w okresie gwarancyjnym, że dowieziona zostanie zdrapka, utwardzone podłoże i przygotowanie pod „schetynówkę” . To są tyko słowa, a my tłuczemy swoje samochody na gigantycznych dziurach każdego dnia.

Jeśli wykonawca schrzanił robotę a ktoś ją odebrał, to w ramach gwarancji niech naprawia tą drogę co tydzień, może nauczy się rozumu, bo póki co skutki partactwa obciążają jedynie nas! Co do „schetynówki” interesują nas terminy! Terminy Panie Burmistrzu i potwierdzenie, że przyznane są na to środki finansowe!

Kwestia terminów dotyczy także budowy cmentarza, bo kiedy dokładnie dwa lata temu mieszkańcy Sycowic podpisywali listę intencyjną zapowiedział Pan, że będzie to długo trwało, może nawet trzy lata. Minęło już dwa lata i w naszym przekonaniu sprawa niemiłosiernie się ślimaczy. Tu akurat w przeciwieństwie do kanalizacji nie ma jakichś większych problemów „ustaleniowych” i załatwienie tej sprawy powinno mieć miejsce w ciągu pół, a co najwyżej w ciągu jednego roku! Czy w ciągu najbliższego roku cmentarz będzie urządzony, bardzo w to wątpimy. Prosimy o potwierdzenie wcześniejszego zobowiązania!

Półtora roku temu prosiłem o założenie dwóch dodatkowych punktów świetlnych w centrum wsi. Lampy te doświetlałyby rejon kościoła i przystanku autobusowego. W ciemnościach które tam panują, starsi ludzie głównie w okresie jesieni i zimy mają problemy przy wychodzeniu z wieczornych nabożeństw, a jedyną ławkę we wsi w którą wyposażony jest przystanek, okupują grupy wyrostków wędrujących w weekendy pomiędzy wsiami.

Wynikiem tych „odwiedzin” są połamane sztachety płotów, powybijane szyby, potłuczone i porozrzucane butelki po wódce, plastikowe butelki po nalewkach i napojach, zdemolowane kwietniki i maszty flagowe! Kto i za co, ma to naprawiać i sprzątać? Wielokrotnie o tym przypominałem i ile jeszcze razy mam „czapkować”? Takie sprawy załatwia się natychmiast chociażby po to, aby nie robiły „złej krwi”… .

Właśnie, kto to ma naprawiać i sprzątać? POMAK na umowę zlecenie „zatrudnił” jednego z mieszkańców do prac porządkowych na terenie wsi, który „na rękę” dostaje 90,78 zł miesięcznie! Tak, tak , to nie pomyłka, nie brakuje tu żadnego zera! Co za to może zrobić ten pracownik jeśli najniższe stawki na budowie wynoszą 10 zł na godzinę ?

Wieś ma długość ponad półtora kilometra. Jeśli przejdzie wzdłuż obu poboczy i pozbiera śmieci to ta czynność zajmie mu co najmniej około 2 godzin. Jeśli odwiedzi jeszcze boczne uliczki, to dojdzie jeszcze minimum jedna godzina. Jeśli zrobi to tylko dwa razy w miesiącu i raz podmiecie uliczkę w środku wsi oto i cały „etat”. Sprzątanie takie , zamiatanie ulicy w centrum wsi, pielęgnowanie kwietników i trawników, wycinanie narastających odrośli krzewów powinno odbywać się przynajmniej raz w tygodniu, to gdzie za powyższe pieniądze jest miejsce na koszenie trawy?

Urząd Gminy zaplanował 1 ha wykaszania terenów gminnych na terenie Sycowic i na ten cel przeznaczył stosowne fundusze. Jak dotąd, to jest do początku lipca kiedy piszę te słowa żadnych gminnych kosiarzy tu nie widzieliśmy!

Tymczasem ja w tym czasie trzy razy osobiście skosiłem trawy w środku wsi, a Drogi Wojewódzkie pobocza dróg jeden raz. Skoro na koszenie traw w Sycowicach są zaplanowane środki budżetowe, to trzeba jeszcze Urzędowi Gminy przypominać o tej czynności i znowu czapkować? To już gminni urzędnicy tak daleko oderwali się od problemów podległych im wsi w Gminie B i nie wiedzą, że w maju, czerwcu i lipcu trawa rośnie na wyścigi?

Jeśli chodzi o te „bieżące” oczyszczanie rowów melioracyjnych i odkrzaczanie drogi, to po raz pierwszy od kilku lat udało nam się „załapać” na odmulenie /na jeden sztych/ rowu /jednego!/ o długości około 120 metrów i obkopanie 6 czy 7-miu pni krzaków szpecących centrum wsi. Dziękujemy i za to, ale tyle tylko mogli wykonać pracownicy interwencyjni pomimo, że prawie każdy rów w Sycowicach nadaje się do poważnej konserwacji. Wobec powyższego określenie; „robimy to na bieżąco” jest wypowiedziane mocno na wyrost!

Na zakończenie chciałbym poruszyć jeszcze sprawę bezpieczeństwa mieszkańców, bo jednoznacznie widać, że jest ona w jaskrawy sposób bagatelizowana. Rzecz dotyczy w równym stopniu radaru stacjonarnego jak i chodników.

Bezpieczeństwo na drogach powinno być osiągane poprzez budowę autostrad, tras szybkiego ruchu i obwodnic omijających wsie i miasta. Ponieważ do tego standardu jest nam jeszcze bardzo daleko, z konieczności zaczęto stosować radarowe pomiary prędkości.

Jest jednak zasadnicza różnica pomiędzy radarem mobilnym który służy jedynie do drenowania kieszeni przypadkowych kierowców, a radarem stacjonarnym który jest w jednoznaczny sposób zlokalizowany i odpowiednio oznakowany. Już sam napis „radarowy pomiar prędkości” wyzwala bezwarunkowy odruch: „noga z gazu” i o to chodzi! Taki radar w Sycowicach jest naprawdę bardzo potrzebny.

Drugim elementem zdecydowanie wpływającym na bezpieczeństwo mieszkańców są chodniki. Wzdłuż drogi wojewódzkiej przebiegającej przez Sycowice, na terenie powiatów Świebodzin, Krosno Odrzańskie i Zielona Góra właśnie dla bezpieczeństwa mieszkańców wszystkie wsie mają chodniki, oczywiście oprócz Sycowic. Przypadek to, czy prawidłowość?

Oczywiście najpierw kanalizacja, a dopiero później chodniki, ale co przeszkadza w tym, aby ich projektowanie rozpocząć praktycznie od zaraz, no powiedzmy od następnego roku? Będzie wiele uzgodnień, w tym z całą pewnością konieczność wykupywania terenów od osób prywatnych, bo w niektórych miejscach zrobiło się zbyt ciasno. Tę fazę należy rozpocząć jak najszybciej , żeby znowu nie było powoływania się na komplikacje z „ustaleniami” .

Mam nadzieję, że Radni z właściwym zrozumieniem przyjmą taki projekt do priorytetowej realizacji bez żadnych sugestii, że Sycowice są w jakikolwiek sposób preferowane. Apeluję też do Pana Burmistrza, aby takie drobne sprawy jak np: dodatkowe dwie lampy oświetleniowe, gniazdko z prądem w starej stodole załatwić natychmiast, a do pozostałych problemów podejść bardzo życzliwie i zamiast mówić na zebraniach wiejskich o przymiarkach do ich realizacji, po prostu je realizować z jednoznacznym podaniem terminu ukończenia zadania.

Cezary Woch

źródło zdjęcia: Cezary Woch

W sobotni poranek na „Placu za lustrem” krzątało się kilka osób. Trwały ostatnie przygotowania do pierwszego w tym roku festynu: ustawianie stołów, podłączanie urządzeń, dowożenie potrzebnych akcesoriów.

Było gorąco i parno, gdy nagle nie wiadomo skąd nadciągnęły chmury i rozpoczęła się gwałtowna ulewa. Po burzy prace przygotowawcze trwały nadal, a w południe wszystko było gotowe. Lekkie ochłodzenie i rześkie powietrze zapowiadały dobrą zabawę.

Impreza rozpoczęła się o godzinie 17-tej a przyjechało na nią bardzo wielu młodych ludzi z sąsiednich miejscowości. Organizatorzy przygotowali bardzo smaczne posiłki, a beczkowe, mocno schłodzone piwo smakowało wyśmienicie.

Było to kolejne bardzo miłe i udane spotkanie przy ognisku i przy piwie, dzięki bezinteresownej pracy niewielkiej grupy organizatorów. Dzisiaj chciałbym jednak zwrócić uwagę na to, co nigdy nie powinno się było wydarzyć. Czy warto o tym mówić? Myślę, że tak, bo pewne postawy powinny spotkać się ze zdecydowanym potępieniem.

Otóż w czwartek po południu hurtownia dostarczyła beczkowe piwo, jak również kilkaset puszek piwa w puszkach. Najbliższej nocy „nieznani sprawcy” przecięli zabezpieczający łańcuch i skradli osiem palet piwa po 24 puszki w każdej, oraz pewną ilość soków.

Oczywiście powiadomiliśmy Policję, trudno jednak przewidywać jakie będą rezultaty jej poszukiwań. W powszechnie panującej opinii najbardziej prawdopodobne jest to, że nie zrobili tego „obcy”, ale „swoi”…. . Wprost dramatyczna jest bezmyślność tych ludzi, brak szacunku do cudzej pracy i starań, oraz lekceważenie wysiłków zmierzających do integrowania lokalnej społeczności.

Wieść rozniosła się szybko wśród okolicznych wsi i wszyscy ich mieszkańcy z ubolewaniem i niekłamaną dezaprobatą przyjęli wiadomość o tym „wyczynie”. Złodzieje też nie będą mieli „lekko”, bo miejscowi z uwagą będą przyglądać się kto, co i za co pije… .

Reasumując: w ten właśnie sposób zamiast zarobić trochę pieniędzy na potrzeby wsi, organizatorzy w pierwszej kolejności muszą sfinansować złodziejski wyczyn. Mam jednak nadzieję, że panująca wobec niego atmosfera potępienia, oraz prowadzone przez Policję kryminalną dochodzenie będzie dostatecznym ostrzeżeniem przed tego typu przypadkami.

Cezary Woch

[Przeglądaj za pomocą PicLens]

źródło zdjęcia: Jolanta Matuszkiewicz

W ramach obchodów Roku Chopinowskiego zaplanowany został cykl koncertów pod nazwą “Chopin odwiedza lubuskie”, których współorganizatorem, pośród wielu znakomitych partnerów jest Miejsko – Gminny Ośrodek Kultury w Czerwieńsku. Koncert odbędzie się w dniu 13 lipca o godz. 18 do Kościoła p.w. św. Wojciecha w Czerwieńsku.

Z poważaniem
Jolanta Matuszkiewicz
Dyrektor MGOK Czerwieńsk

źródło zdjęcia: sxc.hu

w Obwodowej Komisji Wyborczej nr 5 w NIETKOWICACH
W dniu 20 czerwca 2010 odbyła się I tura wyborów. Obwód nr 5 obejmuje sołectwa: Będów, Bródki, Nietkowice i Sycowice. Uprawnionych do głosowania było 1028 osób; głos oddało 386 uprawnionych z tego głosów ważnych 382. Daje to frekwencję ok.37.5% . Pozwolę sobie wymienić wyniki tylko czołowej czwórki kandydatów:

Komorowski Bronisław = 157 głosów=40,7%

Kaczyński Jarosław = 136 =35,2%

Napieralski Grzegorz = 58 =15%

Lepper Andrzej = 12 =3%

Pozostali kandydaci otrzymali pojedyncze głosy.

A oto wyniki II tury: uprawnionych 1024, oddano głosów 368, w tym 361 głosów ważnych, co daje frekwencję 36%

Komorowski Bronisław = 193 głosy, tj.53.5% głosów ważnych

Kaczyński Jarosław = 168 , tj 46.5% głosów ważnych

Wyniki wyborów w obu turach są mocno zbliżone do ogólnopolskich wyników ( podobnie było przy wyborach parlamentarnych) i żeby nie wyraźnie niższa frekwencja, można by w Nietkowicach przeprowadzać prawybory! A co do niskiej frekwencji- wynika ona głównie z braku możliwości dojazdu wyborców z Bródek, Będowa i Sycowic; znamienne jest, że Urząd Gminy Czerwieńsk potrafi zorganizować dowóz tylko podczas wyborów samorządowych.

Marek Abramowicz

źródło zdjęcia: Heinz Pfeiffer

Prawdziwą niespodziankę zrobiło nam dwoje uczestników spotkania w tym Pan Heinz Pfeiffer, zakładając nasze ubiegłoroczne festynowe koszulki z napisem : „Moje serce jest w sycowice.net”. Muszę przyznać, że było to dla mnie tak miłe, a jednocześnie zaskakujące, że zapomniałem w należyty sposób podziękować za ten sympatyczny dowód pamięci.
Mam nadzieję, że umieszczenie zdjęcia na czołówce kolejnej serii obrazów z Berlina, tą moją gafę trochę złagodzi… Chciałbym również dodać, że wielu z niemieckich uczestników spotkania miało ze sobą wydrukowane w wersji niemieckiej teksty zamieszczane na sycowice.net.
Świadczy to o tym, że interesują się tym co w Sycowicach się dzieje i jest to również bardzo miłe. Co prawda narzekali na jakość automatycznego tłumaczenia, ale na to już niewiele możemy poradzić. Zapraszamy do oglądania kolejnych ciekawych obrazów nadesłanych przez Pana Heinza Pfeiffera i do sympatycznych wspomnień.

Cezary Woch

[Przeglądaj za pomocą PicLens]